![Ο Κούσνερ του Τραμπ θέλει να κάνει την Αλβανία τουριστικό παράδεισο – Άραβες οι χρηματοδότες Ο Κούσνερ του Τραμπ θέλει να κάνει την Αλβανία τουριστικό παράδεισο – Άραβες οι χρηματοδότες](https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2024/08/albania-630x365.jpg)
![](/banners/gnews.png)
![](/banners/agistro.png)
Ο Τζάρεντ Κούσνερ, γαμπρός του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και πρώην ανώτερος σύμβουλος του Λευκού Οίκου, ετοιμάζεται να υλοποιήσει το μεγαλύτερο έργο της επιχειρηματικής του σταδιοδρομίας: τη μετατροπή της αλβανικής ακτογραμμής σε έναν πολυτελή τουριστικό προορισμό, εμπνευσμένο από τα προηγούμενα έργα του πεθερού του.
Η περιοχή στην οποία σχεδιάζεται να γίνει η ανάπτυξη περιλαμβάνει ανέγγιχτες παραλίες, αμμόλοφους και παραθαλάσσια δάση, ενώ φιλοξενεί σπάνια και απειλούμενα είδη της πανίδας.
Ο Κούσνερ, όπως αναφέρει σε εκτενές ρεπορτάζ της η Washington Post, επισκέπτεται συχνά την Αλβανία τα τελευταία χρόνια, και όπως δήλωσε, η φυσική ομορφιά και η μοναδικότητα της ακτογραμμής τον εντυπωσίασαν βαθιά.
Σε μια από τις συνεντεύξεις του, εξέφρασε τον θαυμασμό του για το τοπίο, το οποίο περιέγραψε ως «μεγαλοπρεπές» και «φυσικό».
«Είναι ένας τόπος όπου οι άνθρωποι θα ήθελαν να βρίσκονται», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η περιοχή θα μπορούσε να αποτελέσει μια «απίστευτη βάση» για τα σχέδιά του να δημιουργήσει πολυτελή καταλύματα.
Η ανάπτυξη αυτή θα υλοποιηθεί με τη βοήθεια ιδιωτικού επενδυτικού κεφαλαίου, το οποίο διαχειρίζεται ο Κούσνερ.
Το κεφάλαιο αυτό, ύψους περίπου 3 δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρηματοδοτείται κυρίως από επενδυτές της Σαουδικής Αραβίας και άλλων χωρών της Μέσης Ανατολής.
Στόχος του είναι να φέρει διεθνή τουρισμό σε μια περιοχή που, όπως πιστεύει, έχει τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης, παρά τη μακρά περίοδο στασιμότητας που ακολούθησε τη δεκαετία του 1990.
Ωστόσο, το σχέδιο του Κούσνερ έχει συναντήσει σοβαρές αντιδράσεις, ιδιαίτερα από περιβαλλοντικές οργανώσεις.
Οι οργανώσεις αυτές προειδοποιούν ότι η κατασκευή των πολυτελών κατοικιών, ξενοδοχείων και άλλων τουριστικών υποδομών μπορεί να καταστρέψει το οικοσύστημα της περιοχής, το οποίο θεωρείται από τα πιο σημαντικά της Αδριατικής Θάλασσας.
Το Ζβέρνετς είναι καταφύγιο για πολλά είδη πτηνών, όπως πελεκάνους και φλαμίνγκο, τα οποία χρησιμοποιούν την περιοχή ως ενδιάμεσο σταθμό κατά τις μεταναστευτικές τους διαδρομές.
Ένας από τους πιο έντονους επικριτές του έργου είναι ο Ράιαν Γκέλερτ, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Patagonia.
Σε δήλωσή του, ο Γκέλερτ ανέφερε ότι η περιοχή αυτή είναι μοναδική στη Μεσόγειο και η ανάπτυξή της χωρίς ένα καλά μελετημένο και βιώσιμο σχέδιο θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον.
Πρόσθεσε ότι «η σπάνια αυτή γη πρέπει να προστατευθεί και όχι να παραδοθεί σε πολυτελή τουριστικά έργα».
Ο ίδιος ο Κούσνερ, από την πλευρά του, επιμένει ότι το έργο του θα είναι βιώσιμο και θα σεβαστεί τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις.
Υποστηρίζει ότι στόχος του δεν είναι μόνο να προσελκύσει τουρίστες υψηλού εισοδήματος, αλλά και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να ενισχύσει την τοπική οικονομία.
«Η ανάπτυξη αυτή θα φέρει ευημερία στην περιοχή, παρέχοντας νέες ευκαιρίες στους ντόπιους», δήλωσε ο Κούσνερ, υποσχόμενος ότι θα υιοθετηθούν οι καλύτερες πρακτικές για την προστασία του περιβάλλοντος.
Η Αλβανία, μία από τις πιο φιλοαμερικανικές χώρες στον κόσμο, έχει αποτελέσει πόλο έλξης για τον Κούσνερ, καθώς η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα έχει εκφράσει έντονο ενδιαφέρον για την προώθηση τουριστικών επενδύσεων.
Ο Ράμα έχει δεσμευτεί να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη μέσω τουριστικών έργων υψηλής κλίμακας και η συνεργασία του με τον Κούσνερ εντάσσεται σε αυτή τη στρατηγική.
Η κυβέρνηση, μάλιστα, έχει προχωρήσει σε τροποποιήσεις της νομοθεσίας για να διευκολύνει την ανάπτυξη τουριστικών υποδομών, προκαλώντας ανησυχίες για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Παράλληλα, ο Κούσνερ, αν και παραδέχεται ότι έχει επωφεληθεί από τις σχέσεις που ανέπτυξε κατά τη διάρκεια της θητείας του στην κυβέρνηση Τραμπ, αρνείται ότι εκμεταλλεύεται αυτές τις σχέσεις για προσωπικό όφελος.
«Δεν πουλάω τις υπηρεσίες μου ως σύμβουλος», δήλωσε, «είμαι ένας επενδυτής που θέλει να φέρει θετικές αλλαγές».
Ωστόσο, η χρηματοδότηση του έργου του από κρατικά επενδυτικά ταμεία χωρών με τις οποίες συνεργάστηκε ως κυβερνητικός αξιωματούχος έχει προκαλέσει επικρίσεις και ανησυχίες για σύγκρουση συμφερόντων.
Η επιθυμία του Κούσνερ να επενδύσει στην Αλβανία αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής που περιλαμβάνει συνεργασίες με κυβερνήσεις των Βαλκανίων, φιλικές προς τον πρώην πρόεδρο Τραμπ.
Η συνεργασία αυτή έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι η ανάπτυξη τουριστικών έργων σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές όπως το Ζβέρνετς μπορεί να οδηγήσει σε ανεπανόρθωτες ζημιές.
Ο Κούσνερ, ωστόσο, παραμένει αισιόδοξος και επιμένει ότι το έργο του θα είναι ένα παράδειγμα για το πώς η οικονομική ανάπτυξη και η περιβαλλοντική προστασία μπορούν να συνυπάρξουν.
«Η Αλβανία έχει τεράστιες δυνατότητες και είμαι πεπεισμένος ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά μοναδικό εδώ», δήλωσε.
Η υπόθεση αυτή έχει φέρει στην επιφάνεια τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Αλβανία, όταν προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης και της διατήρησης του φυσικού τους πλούτου.
Η περιοχή του Ζβέρνετς, με την άγρια ομορφιά της και την οικολογική της σημασία, βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο μιας διαμάχης που αφορά τόσο το μέλλον της αλβανικής οικονομίας όσο και την παγκόσμια περιβαλλοντική κληρονομιά.
Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι, καθώς οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα καθορίσουν το μέλλον της περιοχής.
Εάν οι σχεδιαστές του έργου και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν καταφέρουν να βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος, η Αλβανία μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές περιβαλλοντικές προκλήσεις.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις, καθώς το έργο του Κούσνερ μπορεί να αποτελέσει προπομπό για παρόμοιες επενδύσεις σε άλλες αναπτυσσόμενες περιοχές της Μεσογείου και πέρα από αυτήν.
Σε έναν κόσμο όπου οι τουριστικές υποδομές επεκτείνονται συνεχώς, η ισορροπία μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, αλλά και πιο αναγκαία από ποτέ.