![Ιντερπόλ: Επανεξετάζονται ανεξιχνίαστες δολοφονίες γυναικών Ιντερπόλ: Επανεξετάζονται ανεξιχνίαστες δολοφονίες γυναικών](https://www.tribune.gr/wp-content/uploads/2023/08/66606665_1004-630x400.webp)
![](/banners/gnews.png)
![](/banners/agistro.png)
Δολοφονήθηκαν πριν από δεκαετίες και οι αρχές δεν ξέρουν ούτε το όνομά τους. Εκστρατεία της Ιντερπόλ αναζητεί νέα στοιχεία για 22 δολοφονημένες γυναίκες σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες.
Ποια είναι η γυναίκα που βρέθηκε από έναν μοτοσικλετιστή σε δάσος κοντά στην πόλη Χάγκεν τον Ιούνιο του 1997 βιασμένη, στραγγαλισμένη καμένη με βενζίνη;
Ποια είναι η γυναίκα που βρέθηκε σε έναν βάλτο κοντά στην Κολωνία, τον Οκτώβριο του 2001, αφημένη τόσο καιρό, που από αυτήν απέμεινε μόνο ένας σκελετός; Και ποια είναι η γυναίκα της οποίας το πτώμα ξεβράστηκε σε μαρίνα του ποταμού Βέζερ στη Βρέμη το 2002;
Τρεις γυναίκες βρήκαν βίαιο θάνατο. αλλά κανείς δεν ξέρει μέχρι σήμερα ποιες είναι, πώς τις λένε.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Καταπολέμησης του Εγκλήματος δεν είναι ικανοποιημένη με αυτήν την κατάσταση.
Μαζί με την ολλανδική και τη βελγική Αστυνομία έχει ξεκινήσει την εκστρατεία «Identify me» (Ταυτοποίησέ Με), στην οποία συμμετέχει και η Ιντερπόλ.
Σε παγκόσμιο επίπεδο αναζητούνται πλέον στοιχεία για συνολικά 22 άγνωστες γυναίκες, θύματα βίαιων εγκλημάτων, που βρέθηκαν σε μία από τις τρεις χώρες τις τελευταίες δεκαετίες.
«Είναι η πρώτη φορά που η Ιντερπόλ δημοσιεύει πληροφορίες από τις λεγόμενες “Black Notices”, οι οποίες κανονικά προορίζονται για τις εθνικές αστυνομικές αρχές, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει το κοινό, να βοηθήσει στον εντοπισμό αυτών των γυναικών και να φέρει ενώπιον της δικαιοσύνης τους εγκληματίες που ευθύνονται για τις δολοφονίες», δήλωσε εκπρόσωπος της Ιντερπόλ στη Deutsche Welle.
Το κλειδί για τη σύλληψη του δράστη
Μια πρεμιέρα που στη Γερμανία επιπλέον στηρίζεται από έναν κατ’ εξοχήν τηλεοπτικό θεσμό σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση του εγκλήματος.
Πρόκειται για την τηλεοπτική εκπομπή «Aktenzeichen XY… ungelöst» που από το 1967 αναπαριστά με ηθοποιούς ανεξιχνίαστες εγκληματικές υποθέσεις, το ίδιο συμβαίνει και τώρα με τις δολοφονίες των έξι θυμάτων που βρέθηκαν στη Γερμανία.
Αν και καμία γυναίκα από την εκστρατεία δεν έχει ακόμη ταυτοποιηθεί, οι πληροφορίες που προέρχονται από τους τηλεθεατές συνεχώς αυξάνονται.
«Από την έναρξη της καμπάνιας έχουν δοθεί πάνω από 500 στοιχεία, ορισμένα από τα οποία περιείχαν πολύτιμες πληροφορίες.
»Όλες αυτές οι ανεξιχνίαστες υποθέσεις μπορεί να έχουν διεθνές υπόβαθρο» δήλωσε η Ιντερπολ.
«Για παράδειγμα, μπορεί οι γυναίκες να μην προέρχονται από τη χώρα όπου βρέθηκε η σορός ή θα μπορούσαν να είναι θύματα διακίνησης ανθρώπων».
Η Άνια Άλενχοφ από το Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Καταπολέμησης του Εγκλήματος (BKA) δήλωσε στη DW ότι οι τοπικές υπηρεσίες έρευνας λαμβάνουν επίσης όλο και περισσότερες πληροφορίες.
Ανεξιχνίαστες ποινικές υποθέσεις, όπως αυτές, ορισμένες από τις οποίες χρονολογούνται εδώ και δεκαετίες, θεωρούνται υποθέσεις που βρίσκονται στο «ψυγείο».
Όμως, κάθε φορά, οι ερευνητές καταφέρνουν να βρουν ένα νέο στοιχείο μετά από ένα διάστημα που μοιάζει με αιωνιότητα.
Όπως πρόσφατα στο Σβάινφουρτ, όπου 45 χρόνια μετά τη δολοφονία μιας 18χρονης κοπέλας, συνελήφθη ένας ύποπτος.
Για τις γυναίκες του «Identify me» αυτό σημαίνει ότι εφόσον μπορούν να αναγνωριστούν, αυτό είναι το κλειδί για τη σύλληψη του δράστη αργότερα.
«Η ταυτοποίηση του θύματος αποτελεί, φυσικά, την απαρχή για τη συνέχιση των ερευνών. Μόνο τότε μπορούν να ξεκινήσουν περαιτέρω έρευνες για το έγκλημα.
»Μόνο τότε γνωρίζουμε από πού πραγματικά προέρχεται η γυναίκα, πού μπορεί να βρισκόταν την ώρα του εγκλήματος, σε ποιο περιβάλλον ζούσε ή εργαζόταν» λέει η Άνια Άλενχοφ.
Τα περισσότερα βίαια εγκλήματα κατά των γυναικών συμβαίνουν στην πραγματικότητα στο οικογενειακό περιβάλλον.
Μόνο στη Γερμανία σύμφωνα με το ΒΚΑ καταγράφεται κάθε μέρα στην αστυνομία μια απόπειρα ανθρωποκτονίας γυναίκας.
Σχεδόν κάθε τρίτη ημέρα μια γυναίκα πεθαίνει από τα χέρια του συντρόφου ή του πρώην συντρόφου της.
Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι αριθμοί είναι μερικές φορές πολύ υψηλότεροι, αλλά δεν υπάρχουν ενιαία στατιστικά στοιχεία για το θέμα αυτό σε όλη την Ευρώπη.
Στις 22 ανεξιχνίαστες περιπτώσεις, ωστόσο, το ΒΚΑ εκφράζει την υπόθεση ότι οι δολοφονημένες γυναίκες προέρχονταν από την Ανατολική Ευρώπη, την Αφρική ή την Ασία και δεν πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στο κράτος όπου δολοφονήθηκαν.
Ταυτοποίηση μετά από μισό αιώνα
Για την Άλεντορφ το γεγονός ότι δεν υπάρχουν αγγελίες εξαφάνισης αποτελεί τουλάχιστον σαφή ένδειξη ότι δεν είχαν έρθει σε εντατική επαφή με κάποιους στο Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γερμανία.
Πολύ σημαντικό είναι να τονιστεί ότι η αρχικός στόχος των ερευνών δεν είναι ο εντοπισμός των δραστών, αλλά η αναγνώριση των θυμάτων.
«Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι η ταυτοποίηση των θυμάτων αφορά φυσικά και την ειδοποίηση των συγγενών.
»Είναι πολύ σημαντικό κριτήριο για εμάς οι οικογένειες να έχουν την ευκαιρία να θρηνήσουν αυτές τις γυναίκες, μητέρες ή κόρες, και τα θύματα να μην βρίσκονται σε ανώνυμους τάφους».
Το ότι οι υποθέσεις αυτές μπορούν να εξιχνιάζονται ακόμη και δεκαετίες αργότερα, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες. Στην περίπτωση του «Identify me» τα θύματα από τη Γερμανία απέκτησαν τελικά πρόσωπο, καθώς έγινε σε άκρως εξειδικευμένα ινστιτούτα η λεγόμενη ανακατασκευή των μαλακών ιστών του προσώπου με τα κρανία που βρέθηκαν, όπως λέει αξιωματικός της BKA. Με αυτόν τον τρόπο το κοινό μπορεί πλέον να αναγνωρίσει τα θύματα. Υπάρχει και η ανάλυση DNA.
«Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 έχουμε τη δυνατότητα να εντοπίζουμε DNA στους ιστούς, δόντια και οστά και να σκιαγραφήσουμε το προφίλ της σορού.
»Η βάση δεδομένων μας, που δημιουργήθηκε το 1992, περιέχει τα ατομικά προφίλ DNA τόσο των αγνοουμένων όσο και των άγνωστων σορών», ανέφερε η Άλεντορφ.
«Τα προφίλ DNA θα προωθούνται επίσης στη διεθνή βάση δεδομένων DNA της Ιντερπόλ στη Λυών.
»Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να δούμε αν υπάρχει ταύτιση, δηλαδή αν το προφίλ DNA της σωρού ταιριάζει με αγνοούμενο».
Στις ΗΠΑ αίσθηση προκάλεσε τελευταία η υπόθεση μιας δολοφονημένης γυναίκας που ταυτοποιήθηκε μετά πάνω από μισό αιώνα.
Το 1969 είχε βρεθεί σε μια μεγάλη μαύρη βαλίτσα στην αμερικανική πολιτεία Φλόριντα, στραγγαλισμένη και τυλιγμένη σε πλαστική σακούλα.
Τώρα οι ερευνητές άνοιξαν ξανά την την υπόθεση και βρήκαν τυχαία δείγμα μαλλιών που δεν είχε εξεταστεί ποτέ.
Μέσω του προφίλ DNA, κατάφεραν να ταυτοποιήσουν την 41χρονη τότε γυναίκα και μάλιστα να εντοπίσουν ζώντες συγγενείς της.
Τέτοιες ειδήσεις είναι αυτές που που ενθαρρύνουν στην Άνια Άλεντορφ του ΒΚΑ να εντοπίσει την ταυτότητα ορισμένων από τις 22 γυναίκες.
«Με την εκστρατεία αυτή δημιουργήσαμε τη μεγαλύτερη δυνατή δημοσιότητα.
»Ίσως, έστω και μετά από τόσο καιρό, να εμφανιστεί κάποιος έμπιστος ή συνεργός και να πάρουμε το λεγόμενο αποφασιστικό στοιχείο, ίσως και ανώνυμα.
»Τότε όλη η δουλειά, όλα όσα έχουμε επενδύσει σε αυτή την εκστρατεία, θα αξίζουν τον κόπο».